باز با آن دیگری دیدم تورا/جای قهرو اخم خندیدم تورا

بازگفتی اشتباهت دیدم/گفتمت باشد بخشیدم تورا

باز هم این قصه ات تکرار شد/با رقیبان رفتنت انکار شد

آنقدر رفتی که دیگر قلب من/از تو و عشق تو بیزار شد

آن رقیبان یک شبت می خواستند/زره زره پاکیت می کاستند

شب به مهمانخانه ات مهمان شدند/صبح اما از برت برخواستند

آمدی گفتی پشیمانی دگر/تا همیشه پاک میمانی دگر

اندکی از قول تو نگذشته بود/باز رفتی با رقیبانی دگر

تورا دیگر نمی خواهم نگو دیوانه می باشد/که دیگر خانه ات

همچون مسافر خانه می باش

باز کن از سر گیسویم بند/پند بس کن که نمی گیرم پند
در امید عبثی دل بستن/تو بگو تا به کی آخر تا چند

از تنم جامه برآر و بنوش/شهد سوزنده لب هایم را
تا یکی در عطشی دردآلود/به سر آرم همه شب هایم را

خوب دانم که مرا برده ز یاد/من هم از دل بکنم بنیادش
باده ای ، ای که ز من بی خبری/باده ای تا ببرم از یادش

شاید از روزنه چشمی شوخ/برق عشقی به دلش تافته است
من اگر تازه و زیبا بودم/او ز من تازه تری یافته است

شاید از کام زنی نوشیده است/گرمی و عطر نفس های مرا
دل به او داده و برده است ز یاد/عشق عصیانی و زیبای مرا

گر تو دانی و جز اینست بگو/پس چه شد نامه چه شد پیغامش
خوب دانم که مرا برده ز یاد/زآنکه شیرین شده از من کامش

منشین غافل و سنگین و خموش/زنی امشب ز تو می جوید کام
در تمنای تن و آغوشی است/تا نهد پای هوس بر سر نام

عشق طوفانی بگذشته او/در دلش ناله کنان می میرد
چون غریقی است که با دست نیاز/دامن عشق ترا می گیرد

دست پیش آر و در آغوش گیر/این لبش این لب گرمش ای مرد
این سر و سینه سوزنده او/این تنش این تن نرمش ای مرد